Jak wiemy, konta na platformach brokerskich mają zazwyczaj dźwignię w wysokości 100 do 1. Oznacza to, że na każdykontrakt w wysokości 100 000 waluty bazowej potrzebujemy conajmniej $1000 marginesu aby uniknąc tzw. „margin call” a co za tym idzie automatycznego zamknięcia otwartej pozycji.

Najlepszym rozwiązaniem jest zapytać siebie: „ile chcę zarobić lub ile jestem w stanie stracić otwierając daną pozycje?”

Powiedzmy, że otwieram pozycje w wysokości $100 000 (tak dla ułatwienia wybrałem okrągłą sumę) w stosunku do równowartości w JPY. Jeśli na moim koncie będę miał $100 000 w tym wypadku dźwignia nie będzie brana pod uwagę, ponieważ wysokość mojego kontraktu jest równowarta wysokości gotówki na moim koncie.

Biorąc powyższe pod uwagę, 1% ruch pary walutowej spowoduje 1% zysk lub stratę na moim koncie. Na każdej platformie powinieneś zobaczyć jaki margines jest aktualnie w użyciu i ile jeszcze pozostało.

Jeśli otworzę 2 pozycje USD/JPY, handluję wtedy sumą o wartości $200 000 w stosunku do JPY. Ponieważ mam tylko $100 000 gotówki na swoim koncie, moja dźwignia wyniesie 2:1 ponieważ wartość otwartych pozycji jest dwa razy większa niż środki na moim koncie.

Jak łatwo się domyślić 1% ruch otwartych pozycji spowoduje 2% zysk lub stratę na moim koncie. Na swoim koncie powinienem zobaczyć też odpowiednio mniejszą sumę dostępnych środków.

Analogicznie będzie przy otworzeniu 5 pozycji, każda o wartości $100 000. Handluję wtedy kontraktami o wartości $500 000, mając tylko $100 000 dostępnych środków, moja dźwignia wyniesie 5:1.

W tym przykładzie 1% ruch pary walutowej spowoduje 5% ruch wartości na moim koncie, przez co zwiększam ryzyko lub potencjalny zysk o 5 razy.

Jako zadanie domowe proponuję otworzyć kilka róznych transakcji i przyjżeć się jak będą zachowywać sie liczby w kolumnach dostępne i użyte środki.

Website Pin Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon Premium Responsive